Hoe omgaan met zandgrond.
Met tuinieren op zandgrond had ik nog maar weinig ervaring toen ik hier kwam te wonen.
Zandgrond associeerde ik heide en coniferen, met droogte en dus veel water geven in de zomer. Ik zag allerlei beperkingen.
Ik had gewerkt in vette, vruchtbare klei die goed vocht vasthield. Vaste planten en rozen, heesters, bomen, ze waren nog niet goed en wel geplant of ze groeiden als kool.
En nu zand!
Algauw merkte ik dat de grond gemakkelijk te bewerken was. Afgelopen met het doorbuigen van schoppen in de zware klei! Lekker met mijn handen woelen in de grond, planten kon ik zonder de schop te gebruiken uithalen.
Van grasveld naar plantvakken.
Methode 1: Omkeren van het grasperk.
Eerst werden de plaggen afgestoken en omgedraaid. Daarna mochten de kippen er enkele weken in scharrelen. Toen er zowat geen plaggen meer te zien waren, gingen er kruiwagens goedverteerde compost door de grond. Met een zware hark vermengde ik de grond zorgvuldig.
Nu kon het inplanten van de borders beginnen.
Ik ben nogal zuinig met begieten van de planten. Ik probeer de natuur zijn gang te laten gaan. De planten moeten nu langere wortels maken om het water en voedsel op te zoeken. Ik verwen ze dus niet. Daardoorkunnen ze ook beter droge periodes doorstaan.
Methode 2: Grasperk bedekken met maaisel en verse stalmest.
Deze methode is minder arbeidsintensief. Ik bedek de plek waar ik een nieuw plantvak of border wil, met grasmaaisel of met verse stalmest. Ik zorg er wel voor dat het maaisel geen dikke ondoordringbare plakken vormen. Want dan gaat het maaisel aan de onderkant schimmelen en krijgt de bodem teweinig zuurstof. Door regelmatig om te draaien en nat te houden, voorkom ik de schimmel. Deze methode pas ik meestal toe op het eind van de zomer. In het najaar bedek ik de toekomstig plantvak nog eens met afgevallen blad. In het voorjaar zijn de plaggen verdwenen, de grond is lekker los en het bemesten met compost kan beginnen.
Mulchen, mijn remedie tegen en onkruid en uitdroging.
Tijdens de zomermaanden mulch ik de grond tussen de planten door regelmatig een dun laagje afgemaaid gras en bladeren te strooien.
In het najaar, als ik de vaste planten verjongd en vermeerderd heb, of ik heb ze een ander plekje gegeven, krijgen ze een dikke plak compost. Daarna wordt de border afgedekt met een dikke laag afgevallen blad. Is meteen hun winterjas.
Tijdens het maaiseizoen wordt van alle overtollig maaisel in de boomsingel hopen gemaakt. Ik keer die hopen regelmatig om. In het najaar gaat het afgevallen blad erdoorheen.
Het jaar daarop heb ik dan een fantastisch product die ik tussen de borders en onder de struiken strooi. En zo komen er op de plekken waar ik het niet wil, geen onkruid. Scheelt een hoop bukwerk.
Onkruid verwijderen.
Ooit heb ik in een tuinboek gelezen: alles wat je weghaalt uit de natuur moet je ook weer teruggeven.
Deze gouden regel heb ik me op alle terreinen eigen gemaakt.
In het voorjaar , wanneer ik de borders ontdoe van hun winterjas, komen al gauw de onkruiden naar boven. Ik trek ze met de hand uit en moffel het uitgetrokken onkruid onder blad van planten. Zo haal ik weg en geef ik terug. De verteerde onkruiden zijn weer voedsel voor de planten. Ik streef ernaar dit klusje te doen nog voor de onkruiden zaad hebben gemaakt. Ook de afgewaaide en verdorde bloemstengels stop ik weg tussen de planten. Zo hoef ik niet steeds op te staan om naar de kruiwagen te lopen en kan ik op mijn knieen de borders afwerken.
Is er teveel afval, dan gaat die naar de composthoop. Zo is de cirkel weer rond.
In de maand juni doe ik de tweede onkruidronde. Maar toch kan ik niet voorkomen dat bepaalde onkruiden zich voorlijk uitgezaaid hebben. De bloemenborders zijn goed bij te houden, de verschillende planten hebben ondertussen dikke pollen gevormd en bedekken de bodem. Maar door het regelmatig mulchen valt het onkruid reuze mee. Maar mijn tuin is geen nette tuin en dat hoeft ook niet; anders hou ik geen tijd over om te genieten van alle kleur en geur.
Naar boven